Da li vidite sve one jezike gore? Mi prevodimo članke Globalnih Glasova da bi svetski građanski mediji bili dostupni svima.

Italija: Berlusconi na kraju puta

Ovaj post je deo našeg posebnog izveštavanja o  Krizi u Evropi.
Na kraju jedne od najdramatičnijih nedelja u bliskoj prošlosti, Italija je prisustvovala nečemu što mnogi građani nisu ni sanjali da će doživeti: Nakon sedamnaest godina na vlasti, nepopustljivi premijer Silvio Berlusconi, podneo je ostavku prošle subote.

Prošlog utorka, Berlusconijeva koalicija izgubila je većinu, nakon ključnog glasanja o budžetu, a zemlji je bilo potrebno da smiri finansijsko tržište kako bi se kamatne stope duga dovele pod kontrolu. U ponedeljak ujutro (14 novembra), ekonomista Mario Monti formalno je započeo konsultacije kao glavni na čelu nove tehničke vlade, uz podršku većine političkih i finansijskih likova u zemlji.

“Hvala ti Napolitano” i “Konačno”, bilo je napisano na transparentima koje su držali protestanti koji su se skupili ispred svih glavnh političkih zgrada u Rimu: Palazzo Grazioli, Palazzo Chigi, Montecitorio, Quirinale. Ispred Berlusconijeve privatne rezidencije, hor je pevao Aleluja.

Nakon što je Senat odobrio mere stabilnosti s velikom većinom od 380-26 u subotu poslepodne, grupa ljudi se okupila ispred Palazzo del Quirinale, gde se očekivalo da u 20:30h Berlusconi službeno uruči svoju ostavku predsedniku Giorgio Napolitano-u. Kada se pojavio okupljeni su podrugljivo dobacivali i vikali “Pajac”, kao što je prikazano u ovom videu. Italijani su izašli na ulice i u Milanu, gde su pevali himne s italijanskih stadiona prilagodjene ovoj situaciji, mahali nacionalnim zastavama, kao što prikazuje video koji sledi:

Slogani su uključivali “Ostavke”, “Mafijaši”, kao i niz referenci za mnogobrojna suđenja protiv bivšeg premijera: “U zatvor”, “Da li ćete ga uhvati ili ne?”, i “Imamo san u našim srcima: da vidimo Berlusca u San Vittore “[zloglasni zatvor u Milanu], kao da bi njegova ostavka odjednom mogla ukinuti zakon o amnestiji i nastaviti suđenja koja su odložena kao zastarela. Neko je pevao popularnu partizansku pesmu tokom Drugog Svetskog rata Bella Ciao i nacionalnu himnu. Okupljeni su čekali Berlusconija da se vratiti nakon sastanka s predsednikom, ali on je izašao na drugu stranu.

Online reakacije

Na Twitter-u, najpopularnije rasprave su #finecorsa (kraj puta), #maipiù (nikad više) i #graziegiorgio (hvala ti Giorgio):

@ezekiel: Il centro di Roma è in modalità “vittoria ai mondiali”: gente avvolta nel tricolore ecc. #maipiù #finecorsa

@ezekiel: Centar Rima je kao da je “osvojen svetski kup”: ljudi su zamotani u zastave i tako dalje. #maipiù #finecorsa

@Neclord: E domattina tricolore appena lavato e stirato alla finestra! #maipiù #finecorsa

@Neclord: A sutra, sveže oprana i ispeglana trobojnica na prozoru! #maipiù #finecorsa

@fabiux: Questa sera il bungabunga te l'abbiamo fatto noi. #finecorsa

@fabiux: Večeras smo ti isporučili kamatne stope.

Neko je bacio kovanice na Berlusconija, čin koji podseća na pad jednog drugog poznatog italijanskog političara, Bettino Craxi-ja, nakon “Mani pulite” (Čiste ruke) korupcijskog skandala ranih 90-tih. Na Twitter-u, mnogi su aludiraju na ovaj istorijski dogadjaj.

@civati [it] piše:

Stasera non gli tireranno monetine ma Buoni del Tesoro. #maipiù

Večeras nećemo bacati na njega novac nego trezorske obveznice

@tomasoledda [it] dodaje:

Nessuno lancia monetine per via della #crisi. #graziegiorgio #finecorsa

Niko ne baca novac večeras. To mora biti #crisis (kriza). #graziegiorgio (hvala ti giorgio) #finecorsa (granica)

Na Facebooku je bilo nekoliko pokušaja da se organizuje proslava u nekoliko italijanskih gradova [it]. Malo pre nego što je Berlusconi zakoračio u Quirinale palatu, Luca Cuman [it] je napisao na stranici pod nazivom “Partija za Berlusconijevu ostavku”:

Fra pochi minuti si concretizza la seconda “Liberazione d'Italia” proponiamo il 12/11 come FESTA NAZIONALE!!!!!!

Za nekoliko minuta, drugi “Italijanski Dan Oslobođenja” će postati stvarnost. Predlažemo da 12/11 postane nacionalni praznik!!!!!!
Proslava ispred zgrade Kongresa

Proslava ispred zgrade Kongresa

Po pitanju “dana oslobođenja”, @tigella [it] skreće pažnju na činjenicu da ga je možda bolje uporediti sa danom kada je Mussolini uhvaćen 1943, da bi ubrzo nakon toga bio oslobođen, pa je osnovao marionetsku državu na severu Italije, nego sa danom oslobođenja od strane partizanskih snaga 25. aprila dve godine kasnije:

[ci tengo a ribadire] oggi è il 25 luglio, non il 25 aprile: occhi aperti!

[Opet ću ponoviti] danas je 25. jul, ne 25. april: otvoriti oči!

Isto tako, @Groucho68 [it] se ironično odnosi prema činjenici da je doba Berlusconija zavšeno:

Se ne va, ma convinto di risorgere il terzo giorno. #finecorsa

Napušta nas, uveren u to da će uskrsnuti trećeg dana.

Uprkos proslavama u subotu, zabrinutost oko duboke političke i ekonomske krize koja je zahvatila zemlju ogleda se i na ulicama i na webu. U Rimu, kao i u Aleluji i himni, moglo se čuti “izbacite banke iz države”. Prošlog petka, međutim, rasprava #rimontiamo (“podignimo ledja”, anagram od Mario Monti) bila je glavni trend na Twitter-u, simptom opšteg dogovora da je lek pod imenom Monti, kolikogod gorak, možda ipak neophodan.

Novinar @sandroruotolo [it] piše:

#rimontiamo. Oggi si dimette Berlusconi. E’ un bel giorno per l'Italia. Adesso tocca a Monti. Speriamo che ce la faccia. God Save Italy!!!

#rimontiamo. Večeras je Berlusconi podneo ostavku. To je dobar dan za Italiju. Sada je Monti na redu. Nadajmo se da će uspeti. Bože spasi Italiju!

@ggrch [it] piše:

Italiani godiamoci questa notte perché da domani c'è da ricostruire l'Italia #rimontiamo #finecorsa

Italijani, hadje da uživamo večeras, jer od sutra ćemo morati ponovo da gradimo zemlju. #rimontiamo #finecorsa

Drugi, kao što je studentska mreža Rete della Conoscenza (Mreža Znanja), su manje optimistični. Pozivajući se na očekivana smanjenja u budžetu za obrazovanje koje vlada namerava da primeni, @reteconoscenza [it] tweet-uje:

Si annuncia un'infornata di bocconiani al governo. Nelle università pubbliche non c'è niente da festeggiare… #nosaycat #maipiù

Hrpa privatno obrazovanih “štrebera” u našoj vladi. Na državnim univerzitetima, nemamo zbog čega da slavimo…

Slično tome, anonimni bloger One Big Onion (Jedan Veliki Luk) [it] razmišlja o skrivenom smislu tehnokratske vlade koju nameće tržište i EU:

Dice che Berlusconi oggi se ne va. Non staremo certo qui a rimpiangerlo noi, quelli di Genova, i compagni di Carlo e dei ragazzi che stavano alla Diaz e a Bolzaneto (…)
Facciamo a questo punto una proposta, oltre al pareggio di bilancio nella costituzione ci mettiamo una regola per cui quando lo spread sale di oltre 500 punti da Bruxelles e Berlino ci mandano un commissario della Goldman Sachs come premier. Oppure che la Trilaterale con un decreto di urgenza ci vende anche Palazzo Madama assieme ai beni dello Stato da mettere all’asta.

Kažu da će Berlusconi otići danas. Nama sigurno neće nedostajati Carlovi drugari na protestima u Genovi, i onih koji su bili na Diaz i Bolzaneto (…)
U ovom trenutku, želimo da predložimo nešto. Osim prilagodjavanja državnom budžetu, trebali bi dodati član u našem Ustavu koji bi govorio da svaki put kada povećanje kredita predje 500 bodova, Bruxelles i Berlin će izabrati visokog poverenika iz Goldman Sachs-a da bude naš premijer. Ili da s hitnim dekretom, trilateralna komisija može prodati čak i Palazzo Madama, a ostatak italijanske državne imovine da se stavi na aukciji.

U nedelju, 13. novembra, Italijani su se probudili u #doposilvio (doslovno, nakon Silvija). Blog Simona Melani [it] sažima ton mnogih online razgovora na tako presudan dan u istoriji jedne zemlje:

Stavolta proviamo a metterci a correre, noi che abbiamo 20, 30 anni. Facciamo sì che queste dimissioni siano l’inizio simbolico della nostra Italia e non la fine di un incubo. Perchè se ci rilassiamo, l’incubo continuerà. (…)
Tocca a noi, corriamo, con le borse pesanti sulle spalle perchè c’è un sacco di lavoro da fare. La prima cosa da rimettere in piedi è la Politica. Senza pupazzi di gommapiuma e imitatori da Bagaglino. Stavolta tocca a noi. Alziamo il culo dalla sedia. Twitter lo possiamo aggiornare dallo smartphone, mentre finalmente corriamo per costruire un Paese, con la presunzione gioiosa di essere migliori di quello che abbiamo visto negli ultimi anni.
It’ s the end of the world (as we know it). Abbiamo 5 minuti 5 di felicità. Mettiamoci al lavoro, finalmente.

Svi mi, nas 20 i 30-ak ovaj put bi trebali početi trčati. Neka ova ostavka bude simbolični početak naše Italije, a ne samo kraj noćne more. Jer ako povijemo leđa, noćna mora će se nastaviti. (…)
Ovo je naše vreme, hajde da trčimo s teškim prtljagom na ledjima, jer puno posla treba obaviti. Prva stvar koju treba promeniti je naš politički sistem, da ga oslobadimo od gumenih lutkica i komičara. Sada je došao red na nas. Ustanimo iz prokletih stolica. Twitter se može ažurirati s naših pametnih telefona, kao što pokrećemo izgradnju zemlje, radosno drski što smo bolji nego što smo bili u poslednjih nekoliko godina.
Došao je kraj svetu (kao što znamo). Imamo 5 minuta radosti. Zavrnimo rukave.

Ovaj post je deo našeg posebnog pokrivanja Krize u Evropi.

Slike prikazuju proslave nakon zvaničnog objavljivanja ostavke Silvia Berlusconi-ija, a ispred Quirinale predsedničke palate. Slika al mak, copyright Demotix (12/11/11).